|
چه امید بندم در این زندگانی که در نا امیدی سر آمد جوانی سر آمد جوانی و ما را نیامد پیام وفایی از این زندگانی بنالم ز محنت همه روز تا شب بگیرم ز حسرت همه شام تا روز شنیدم سخن ز مهرو وفا لیک ندیدم نشانی ز مهرو وفایی چو کس با زبان من آشنا نیست چو بهتر از شکوه خاموش باشم چو یاری مرا نیست همدرد بهتر که یاد یاران فراموش باشم
+ نوشته شده در دوشنبه 1387/01/19 0:47 AM توسط کوروش کبیر |
|
| ||||||